olmazya bazen yağan hüzün

aktı gözlerinden kaçan mavi gökyüzünün 2 damla sızı, yerle buluştu,
yırtıktı ayakkabılar içine doldu hüzün ve ıslandı hayaller kuruyamamışlardı daha,
3 adım attı ve farkına vardı bu kabusun birgün ruya olacağına, umursamadı
ona yalan söyleten  yanlızlığının peşi sıra, gerçek olmadığını bildiği halde yine de oynadı rolünü hiç alkış almasada  boş hayallerinin ellerinden tutarak selam verdi kimsesiz salona,
 perde bile kapanmıyordu çünkü ortada oyun hiç olmamıştı bunun farkındaydı 
yinede selamındaydı ellerinden tutuğu hüzünlü dramın.

kimim ben?

her neredeysen oradayım!

bak bana arkandayım!

sağındayım solundayım!

ışığı kapatığında yanındayım!

uyuduğunda yatağın altındayım!

her ne tedirgin ettiyse seni onun arkasındayım!

bir bakmışsın oradayım aslında ben buradayım! 

şaka yapmam gibi gözükse de her zaman ben aklındayım!

sıkıntıdan gebersen de mezarının başındayım!!!!!