aktı gözlerinden kaçan mavi gökyüzünün 2 damla sızı, yerle buluştu,
yırtıktı ayakkabılar içine doldu hüzün ve ıslandı hayaller kuruyamamışlardı daha,
3 adım attı ve farkına vardı bu kabusun birgün ruya olacağına, umursamadı
ona yalan söyleten yanlızlığının peşi sıra, gerçek olmadığını bildiği halde yine de oynadı rolünü hiç alkış almasada boş hayallerinin ellerinden tutarak selam verdi kimsesiz salona,
perde bile kapanmıyordu çünkü ortada oyun hiç olmamıştı bunun farkındaydı
yinede selamındaydı ellerinden tutuğu hüzünlü dramın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder